Parenterale voeding is voeding die via een infuus direct in het bloed komt. Parenteraal betekent: buiten het maag-darmkanaal om.
Bij parenterale voeding worden voedingsstoffen via een infuus in het bloed gebracht. Het kan als volledige voeding worden gegeven, of als aanvulling op sondevoeding, drinkvoeding of het gewone eten en drinken.
Parenterale voeding kan nodig zijn als de darmen niet goed werken. Dit kan komen door de tumor, door een operatie of als bijwerking van de behandeling. Bijvoorbeeld als je een langere tijd last hebt van braken of diarree, bij een ontsteking van het darmslijmvlies, een darmafsluiting of een gat in de darm (darmperforatie).
Met parenterale voeding is het mogelijk om toch alle voedingsstoffen binnen te krijgen als dit via de gewone voeding niet voldoende lukt. De arts en diëtist stellen gezamenlijk vast welke samenstelling de parenterale voeding moet hebben en hoe lang het nodig is. Vitaminen en mineralen moeten worden gegeven in de hoeveelheid die het lichaam nodig heeft, niet meer.
Parenterale voeding wordt in de (ziekenhuis)apotheek bereid, en bestaat uit losse onderdelen (ook wel componenten genoemd) of kant-en-klare zakken.
Er wordt in het ziekenhuis met parenterale voeding gestart. In de beginfase kunnen er namelijk problemen zijn en is het belangrijk dat er goede controle is.
Als er langere tijd (vrijwel) niets is gegeten of gedronken, dan is er risico op het refeeding syndroom. Bij het refeeding syndroom krijg je lagere hoeveelheden mineralen in je bloed en houd je vocht vast als je ineens weer gaat eten. Er kunnen dan veel verschillende klachten optreden.
Parenterale voeding moet dan langzaam worden opgebouwd en er moeten extra controles gedaan worden. Daarnaast wordt er bijvoorbeeld regelmatig gecontroleerd of de plek waar de naald in je lichaam zit niet gaat ontsteken.
Er is bij parenterale voeding een hoger risico op infecties omdat de voeding via een infuus direct in het bloed terecht komt. Ook is er een hogere kans op een bloedprop (trombose), klaplong, en problemen met de lever.
Zelf eten, drinkvoeding en sondevoeding zijn beter voor de darmen dan parenterale voeding. Het is daarom voor de darmen beter om de periode van parenterale voeding zo kort mogelijk te houden.
Parenterale voeding wordt normaal gesproken alleen in het ziekenhuis gegeven. Bij voorkeur gaan patiënten pas naar huis wanneer de darmen weer goed werken en er weer normaal gegeten en gedronken kan worden, eventueel met aanvullende drinkvoeding of sondevoeding.
Als het nodig is, kan thuis worden doorgegaan met parenterale voeding. In dat geval moet er regelmatige bloed geprikt worden. Ook moet de plek waar de naald in je lichaam zit gecontroleerd worden. Er wordt hiervoor een speciaal team van de thuiszorg ingeschakeld.
In Nederland zijn er twee centra gespecialiseerd in parenterale voeding thuis. Dit zijn het Amsterdam UMC (locatie AMC) in Amsterdam en het Radboud UMC in Nijmegen. Om in contact te komen met het parenterale voeding thuisteam van het Amsterdam UMC kun je mailen naar tpvthuisteam@amc.nl of bellen naar 020 5665120.
Wanneer je weer zelf kunt eten, of wanneer je darmen sondevoeding kunnen verdragen, kan er gestopt worden met de parenterale voeding. Dit gaat in overleg met je arts en diëtist.
