Het levensfeest
Op 21 maart 2026 vierden Henny Janssen en Thea de Graaf een bijzonder feest. Ze vierden het begin van de lente en voor hen het (op)nieuw leven. Samen met 125 familieleden, vrienden, buren, sportmaatjes en oud-collega’s keken ze terug op twee bewogen jaren. En ze vierden dat Henny er nog is.
Een gebroken been, en dan nog meer slecht nieuws
Het begon op 7 maart 2024. Henny brak zijn tibiaplateau, het bovenste gedeelte van zijn scheenbeen, doordat hij zes glasplaten op zijn rechterbeen kreeg. Het hele jaar 2024 stond gepland voor revalidatie. Maar een week later werd Henny misselijk. Na maar liefst vijf bezoeken aan de Spoedeisende Hulp volgde op 30 april 2024 de uitslag: slokdarmkanker.
“Ons leven stond stil”, vertelt Thea. “Onduidelijkheid, onzekerheid en angst dat zijn nog maar een paar van de gevoelens die we toen hadden.”
152 dagen in het ziekenhuis
Wat volgde waren twee jaren vol behandelingen en ziekenhuisbezoeken. Henny werd zes keer opgenomen, in totaal 152 dagen. Hij onderging vier operaties waaronder een slokdarmverwijdering en twee andere ingrepen. Hij hield er vijftien littekens aan over.
Henny was in die periode ongeveer 550 dagen misselijk, met veel braken en braakneigingen. Het stel was aan huis gekluisterd. Na anderhalf jaar zag Henny het niet meer zitten. Het leven, dat voornamelijk bestond uit op bed liggen, voelde niet meer de moeite waard. Hij vroeg euthanasie aan. De procedure was al bijna klaar totdat een nichtje een tip gaf over medicinale cannabis. Het hielp. De euthanasie ging niet door.
Inmiddels heeft Henny vijf uitzaaiingen van de slokdarmkanker. Hij onderging 27 bestralingen, 15 chemobehandelingen en 13 immuuntherapieën. Van de vijf uitzaaiingen zijn er twee verwijderd, één verdwenen, één gelijk gebleven en één geslonken. “Best een goede uitslag”, zeggen ze nuchter. En Henny is er nog.
159 updates en een stortvloed aan liefde
In deze twee jaar stonden 190 mensen achter hen. In acht appgroepen schreef Thea 159 updates. De reacties waren overweldigend: 426 kaarten, 54 bloemstukken en 42 kraskalenders voor Henny’s 70ste verjaardag in december 2024. Daarnaast ontelbaar veel bezoeken en geluksamuletten, vaak meegebracht uit andere landen.
Er werd eten gebracht. Soms gewoon aan de deur gehangen. Vrienden en familie annuleerden hun eigen feesten vanwege de onzekere situatie. Thea mocht bij velen lunchen of dineren, ging wandelen met vriendinnen terwijl Henny op bed lag, en dronk samen met bezoek, bij de buren of in het café honderden koppen koffie. In twee jaar reed het stel 5.962 kilometer naar het ziekenhuis, waar ze ontelbaar veel lieve en kundige verpleegkundigen en artsen ontmoetten.
Een feest met een dubbele lading
Het feest op 21 maart was bedoeld als een vrolijk moment. Het begin van de lente, het (op)nieuw leven. Maar drie dagen eerder, op 18 maart 2026, kwam er nieuw slecht nieuws na diverse onderzoeken: Henny heeft ook longkanker. Het (op)nieuw leven kwam daarmee een beetje tussen aanhalingstekens te staan.
Toch genoten ze volop van die avond. Alle aanwezigen kregen het paarse lintje van het Wereld Kanker Onderzoek Fonds uitgereikt, met de tekst ‘Kanker draag je niet alleen’ en droegen dit de hele avond. Henny en Thea zelf ook. Want zo hebben ze het ervaren: kanker draag je samen. De groep was te groot voor een gezamenlijke foto in de feestlocatie, maar Henny en Thea lieten zich wel vastleggen. Dankzij de giften van alle aanwezigen doneerden zij €1.000 aan het Wereld Kanker Onderzoek Fonds.
Het paarse lintje
Henny en Thea sluiten hun verhaal af met de woorden van onze recente campagne die precies zeggen wat ze voelen:
Het is maar een lintje. Een klein gebaar, maar de betekenis is groot. Kanker neemt veel weg, maar liefde is voor altijd. Draag jij het lintje? Kanker raakt ons allemaal, maar kanker draag je niet alleen. Kanker draag je samen.
Het Wereld Kanker Onderzoek Fonds is heel dankbaar dat Henny en Thea hun verhaal willen delen. Hun donatie van €1.000 draagt bij aan meer onderzoek naar kanker en voorlichting. Dank jullie wel, Henny en Thea.
