Het verhaal van Bas

"Mijn naam is Bas Derwort en ik ben 44 jaar. Ik ben mijn hele leven al veel in het ziekenhuis. Geboren met een hersenvliesontsteking, en als gevolg hiervan heb ik een waterhoofd. Ik heb vanaf baby af aan al een VP-drain en pomp. Ook ben ik geboren met 4 nieren, maar heb ik nu nog slechts 1 nier die niet meer voor 100% werkt.

Verder heb ik door een val een beschadigd ruggenmerg opgelopen. Inmiddels 40 ziekenhuisopnames en 24 operaties verder kreeg ik de diagnose zaadbalkanker met uitzaaiingen.

Begin 2018 voelde ik een verdikking in mijn lies. Na een paar dagen heb ik toch maar de huisarts bezocht, die me doorstuurde naar het ziekenhuis. Men dacht eerst aan een cyste en wilde het nog even aanzien. Na een paar weken was mijn lies zo opgezet dat ze in het ziekenhuis probeerde 'de cyste' leeg te prikken. Dit lukte niet. Er kwam enkel bloed uit en geen vocht.

Toen heb ik een afspraak gemaakt voor een CT-scan met contrastvloeistof. Ze kwamen erachter dat zich een oud probleem opspeelde en de lymfeklier tussen mijn aorta en enige nier weer opspeelde. Daarna werd ik opgeroepen voor een punctie. Toen ik wakker werd na de punctie zei ik tegen mijn vrouw: dit is niet goed...

Op 17 september 2018 kreeg ik van de chirurg de uitslag: het was kwaadaardig. Ik was niet in shock. Mijn onderbuikgevoel werd bevestigd. Bij de oncoloog kreeg ik de uiteindelijke diagnose: u heeft zaadbalkanker, waarop ik zei: dat is mooi klote! Doordat ik al een hele medische geschiedenis heb, ben ik heel mijn leven al positief ingesteld. 

Er werd een BEP-kuur opgestart. In 9 weken 39 zakken chemo erdoor! De intensieve chemo ging gepaard met ziekenhuisopnames en poliklinische chemo’s. Ik werd dood- en doodziek maar mijn humor bleef ik houden. 

Uiteindelijk heb ik de laatste chemo niet meer gehad, omdat mijn longblaasjes kapot gingen. Een paar dagen na de laatste chemo voelde ik bultjes op de rug en dacht ik meteen aan gordelroos. Dit werd bevestigd in het ziekenhuis. Ik moest blijven en werd afgeschermd voor een hele week. Ook kreeg ik 2 zakken bloed omdat mijn hemoglobinewaarde veel te laag was. De opname duurde een week. Het herstel van de bloedlichaampjes heeft maanden geduurd.

In januari 2019 werd er bij mijn bonusvader opnieuw kanker geconstateerd. Ik kreeg een datum in mijn hoofd: 28 april. Nadat ze de tumor uit zijn blaas hadden gehaald, kreeg mijn bonusvader een kijkoperatie omdat hij last had van zijn maag. Die operatie hebben ze halverwege gestaakt omdat zijn hele buikvlies was aangetast. Hij is op 28 april 2019 overleden. Precies 4 jaar nadat mijn schoonmoeder was overleden aan kanker. 

Mijn 25e operatie vond plaats op 28 maart 2019 door middel van een ruggenprik. Mijn kapotte longblaasjes lieten de narcose namelijk niet toe. 

Ik heb nu nog 2 uitzaaiingen tussen mijn aorta en enige nier. Doordat ik zoveel heb meegemaakt, is veel niet meer mogelijk mochten deze uitzaaiingen gaan groeien. Ik heb heel veel aan de revalidatie gehad. Ik krijg nu nog EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) om mijn hele medische geschiedenis te verwerken. 

Ik blijf heel positief en opgewekt. Opgeven? Nooit!! Het leven is veel te mooi ondanks mijn 2 uitzaaiingen... Mijn motto is: geniet van het leven!"


Dit is een persoonlijk verhaal dat gaat over de eigen ervaringen en visie van de persoon die het verhaal deelt. Het verhaal kan daardoor informatie bevatten die kan afwijken van de standpunten, voorlichting en adviezen van het Wereld Kanker Onderzoek Fonds.