“De diagnose borstkanker heeft mij de kracht gegeven om voor mezelf te kiezen”

In 2017 kreeg Ingrid de diagnose borstkanker. Ze besloot te gaan voor kwaliteit van leven en niet voor verlenging ervan. Ingrid koos daarom voor alleen een borstoperatie, andere therapieën sloeg ze af. Nu, twee jaar later, gaat het goed met haar.

“Toen ik de diagnose borstkanker kreeg was dat voor mij zo surrealistisch. Ik dacht: dat kan niet, ze hebben een fout gemaakt bij het bevolkingsonderzoek! Ik beweeg veel en eet hartstikke gezond. Hoe kan het dan dat ik kanker heb gekregen?” 

“Ook voor mijn man was het een schok. Hij is te zwaar, rookt en houdt niet zo van beweging. Eigenlijk precies het tegenovergestelde van hoe ik ben. Hij had verwacht dat hij eerder een dergelijke diagnose zou krijgen dan ik. Het was zo ongeloofwaardig dat juist ik, die alles doet om gezond te zijn, borstkanker kreeg!”

Artsen die je steunen

“Ik kon al snel naar het ziekenhuis voor onderzoek. Ik had alleen geen klik met mijn arts en ik heb daarom geweigerd om de behandeling met haar verder te gaan. Ook ben ik van huisarts gewisseld. Ik wilde een huisarts die me volledig steunt en achter me staat. Ik had voor mezelf al de beslissing genomen dat ik geen chemotherapie of bestraling wilde krijgen. Ik heb een huisarts nodig die dat snapt en met een open blik samen met mij de beslissingen kan maken die voor mij het beste voelen.”

“Gelukkig heb ik een goede huisarts en een fijne chirurg gevonden. Maar het bleef lastig om de chirurg te overtuigen dat ik geen chemotherapie en geen radiotherapie wilde. Dat heeft mij ontzettend veel energie gekost. Een operatie ja, maar de rest wilde ik gewoon echt niet.”

Mijn lijf, mijn leven, mijn beslissing

“Ik snap wel dat artsen zich aan de richtlijnen moeten houden, maar het gaat hier om mijn lijf en ik neem zelf de beslissing. Mijn kinderen zijn volwassen, die hebben hun eigen leven. Stel dat ik nog maar 5 jaar te leven heb, dan wil ik in die periode een maximale levenskwaliteit hebben. Ik wil niet door allerlei bijwerkingen van extra behandelingen twee jaar nodig hebben voor ik weer een beetje mezelf ben en weer alles kan.”

“Mijn man heeft mijn beslissing volledig geaccepteerd. Ook met de kinderen heb ik er geen discussie over gehad. Waar ik in het verleden altijd rekening hield met iedereen, heeft de diagnose mij de kracht gegeven om egoïstisch te zijn, om te kiezen wat ik wil.”

“Na de operatie hoorde ik dat alles goed was gegaan. De tumor was in zijn geheel verwijderd en er waren geen uitzaaiingen. Dit was in eerste instantie opluchting. Pas daarna besefte ik dat ik gewoon mijn hele borst kwijt had kunnen zijn als ik niet op mijn intuïtie had vertrouwd en niet mijn eigen keuze had gemaakt." 

Overlevingsstand

“Wat ik lastig vond is dat alles zo snel mogelijk moet. Er is helemaal geen tijd om de diagnose borstkanker daadwerkelijk binnen te laten komen. Wat betekent deze diagnose eigenlijk? Het is zo beladen als je te maken krijgt met dingen als ziekte en doodgaan. Er is geen ruimte om het te verwerken. Je lichaam gaat in een overlevingsstand. Er wordt alleen maar aan je getrokken. Ik vind het ook jammer dat er niet meer rekening gehouden wordt met de vrouw, met hoe groot de impact is om een hele borst kwijt te raken.”

“Je weet niet wat een goede keuze is. Het is moeilijk om rationeel een keuze te maken. De keuze gebeurt emotioneel en vanuit angst. Dat is wat ik bij veel vrouwen zie. Hoe moet ik met deze angst omgaan? Er zou meteen na de diagnose meer aandacht en begeleiding moeten zijn voor angsten en hoe je daarmee om gaat.”

Rust door intermittent fasting

“Na de diagnose ben ik 10 kg aangekomen. Dat was frustrerend, maar ook een leerpunt om dat te kunnen accepteren. De laatste jaren ben ik begonnen met intermittent fasting. Ik eet alleen tussen 12.00 uur ’s ochtends en 19.00 uur ’s avonds. Ik ben hiermee aan de slag gegaan, omdat ik mijn darmen meer rust wilde gunnen, dat mijn darmen niet 20 uur op een dag constant bezig zijn. Dit vanuit het idee dat als mijn darmen meer rust krijgen, mijn hoofd ook meer rust krijgt en ik meer rust in mijn gedachten krijg." 

“Intermittend fasting zorgde er daarnaast ook voor dat ik de aangekomen kilo's weer ben kwijtgeraakt. Dat vind ik heel fijn, maar was niet het idee erachter. Waar het om draait is dat ik er meer rust van krijg.”

Hoop

“Laatst sprak ik mijn arts weer en die zei: “Je bent voor mij een hele bijzondere patiënt”. Ik zei hem toen: “Als de volgende vrouw komt die alleen een operatie wil hebben, denk dan alsjeblieft aan mij”. Dat is mijn hoop: ondersteun de vrouwen en laat hen niet zo lang vechten. Het kan ook op een andere manier.”


Dit is een persoonlijk verhaal dat gaat over de eigen ervaringen en visie van de persoon die het verhaal deelt. Het verhaal kan daardoor informatie bevatten die kan afwijken van de standpunten, voorlichting en adviezen van het Wereld Kanker Onderzoek Fonds.